Η αρπαγή του Κέρβερου


Τον Ηρακλή τον γνωρίζουμε όλοι. Είναι ο πιο ατρόμητος, δυνατός και έξυπνος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας. Οι άθλοι του επίσης μας είναι γνωστοί. Πολλοί τους έχουν διηγηθεί ή γράψει, μόνο που τούτη τη φορά αυτή η διασκευή μοιάζει να είναι μια καινούργια διάσταση στον μύθο. Ο ενδέκατος άθλος του μυθικού ήρωα είναι από τους πιο δύσκολους που του ανέθεσε ο Ευρυσθέας, αφού θα έπρεπε να κατέβει στον Κάτω Κόσμο και να του φέρει τον θησαυρό του Πλούτωνα, το χρυσάφι του,  αλλά και να παλέψει με τον ανίκητο Κέρβερο που τον φύλαγε.
Ο φόβος λένε πως είναι προνόμιο και συναίσθημα που νιώθουν οι άνθρωποι, όμως υπάρχουν φορές που ακόμα και οι ημίθεοι φοβούνται. Κι ο Ηρακλής σε τούτο τον μύθο ένιωσε στην αρχή τρωτός, όμως το μυαλό του και η δύναμη της ψυχής του κατάφεραν το ακατόρθωτο. Αφού πήρε πληροφορίες από τη θεά Δήμητρα για το τι θα συναντούσε στον Κάτω Κόσμο, κίνησε χωρίς όπλα, μόνο με τα ίδια του τα χέρια να αντιμετωπίσει όλες τις δυσκολίες. Κι έφτασε και πάλεψε με όλα τα… παράλογα και τα στοιχειά. Τον φοβήθηκαν πια όλες οι ψυχές του Κάτω Κόσμου, ακόμα κι ο ίδιος ο Χάροντας, κι ο Θεός ο Πλούτωνας  μα κι  ο Κέρβερος σαν τον είδε. Κι έτσι όπως πάλευε με το φοβερό θεριό, αυτό είχε μόνο στο μυαλό και την ψυχή του, πώς να το νικήσει , πώς να καταφέρει το …απίθανο! Και το νίκησε και τον ανέβασε δεμένο ίσαμε τις Μυκήνες και το παλάτι του Ευρυσθέα. Κι ήταν η σειρά τώρα του παράλογου βασιλιά να φοβηθεί, όχι μόνο το τέρας μα και τον Άνθρωπο-Ηρακλή.
Φόβο, τόλμη, δύναμη είναι γεμάτο αυτό το παραμύθι – μύθος της Μαρίας Αγγελίδου. Θάρρος που όλοι πρέπει να έχουμε στα δύσκολα, δύναμη να νικήσουμε τον φόβο, αυτό που λέμε να αντιμετωπίσουμε τις αδυναμίες μας. Μια διασκευή από τις πιο …δυνατές! Υπέροχη γραφή που χωρίς περιττά λόγια πλέκει τον μύθο στη σύγχρονη εκδοχή του. Και γίνεται απόλυτα κατανοητός και αγαπητός στα παιδιά, όσο φόβο κι αν κρύβει. Ταυτίζεται ο μικρός αναγνώστης με τον ήρωα που παλεύει να νικήσει με όπλο την ίδια του την ψυχή. Ένα βιβλίο που ακόμα φέρει την υπογραφή ή μάλλον την εικονο-γραφή της Ίριδας Σαμαρτζή. Εικόνες που αν και πρέπει να είναι …σκοτεινές, δίνουν λάμψη και φως στον μικρό και συγχρόνως τεράστιο αυτόν μύθο. Σκίτσο, σύλληψη και έμπνευση αποτυπωμένα  με τόσο απλό και καλλιτεχνικό τρόπο. Χρώμα στον φόβο, στο σκοτάδι, στις σκιές!
Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν παιχνίδια  για την κατανόηση του μύθου σχεδιασμένα από τη Μαρία Γονιδάκη!
Ελένη Μπετεινάκη, Τα παραμύθια του Σαββάτου, www.cretalive.gr, 14/11/2015

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.